• GIKAN SA ABO NGADTO SA KINABUHI

    Ang Kwaresma nga Panaw sa Pagbalik sa Diyos


    Bro Alwele Pojas


    “Ang abo dili moingon nga wala na kay paglaom; ang abo moingon: ayaw usiki ang imong kinabuhi.”

    Mga Pagbasa:

    • Joel 2:12–18
    • Salmo 51:3–4, 12–13, 14–15
    • 2 Corinto 5:20—6:2
    • Mateo 6:1–6, 16–18


    Mga igsoon, karong adlawa, magsugod kita sa usa ka espesyal nga panahon sa atong kinabuhi isip mga Kristohanon.


    Kini mao ang Miyerkules sa Badlis.


    Sa atong agtang, butangan kita og abo. Ug samtang gibutangan kita niini, madungog nato ang mga pulong:


    “Hinumdomi nga ikaw abog, ug sa abog mobalik ka.”


    O kaha:


    “Paghinulsol ug too sa Ebanghelyo.”


    Duha ka pahayag, apan usa ra ang dakong mensahe:


    Ang panahon sa pagbalik sa Diyos miabot na.


    I. ANG ABO: USA KA PAHINUMDOM NGA ANG ATONG KINABUHI ADUNAY KATAPOSAN


    Nganong abo man?

    Nganong dili man usa ka matahom nga buwak?

    Nganong dili man usa ka bililhon nga bulawan?


    Kay ang abo dili matahom tan-awon.

    Ang abo dili bililhon tan-awon.


    Ang abo nagpahinumdom kanato sa usa ka butang nga dili nato gustong hunahunaon:


    Ang atong kinabuhi dinhi sa kalibutan adunay katapusan.


    Ang tawo nga kusgan karon, mahimong maluya ugma.


    Ang tawo nga himsog karon, mahimong masakiton ugma.


    Ang tawo nga adunay daghang salapi karon, mahimong mobiya sa kalibutan nga walay madala.


    Ang tawo nga sikat karon, mahimong kalimtan sa umaabot.


    Ug bisan unsa pa kadako ang atong mga nahimo dinhi sa kalibutan, moabot ang panahon nga ang atong lawas mobalik sa yuta.


    Mao kini ang gisulti sa Ginoo sa Genesis:


    “Kay sa abog ka gikan, ug sa abog mobalik ka.” Gn. 3:19


    Mao kana ang dili kadudahang kamatooran. Apan, mga igsoon, kinahanglan nato sabton:


    Dili kini mensahe sa pagkawalay paglaom.


    Ang abo dili moingon: “Wala nay pulos ang imong kinabuhi.”


    Ni moingon, “Ayaw usiki ang imong kinabuhi.”


    Ang abo nag-ingon: “Hinumdomi kung kinsa ka.”


    Ang abo nag-ingon: “Dili ka Dios.”


    Ug tingali mao kini ang usa sa pinakakinahanglan natong madungog karong panahona.


    Kay usahay, gusto nato nga kita ang magbuot sa tanan.


    Gusto nato nga ang atong plano mao gyod ang matuman.


    Gusto nato nga ang tanan mosunod sa atong gusto.


    Ug usahay, kita ang mahimong sentro sa atong kaugalingong kinabuhi.


    Apan karong Miyerkules sa Badlis, ang Simbahan moingon kanato:


    “Hinumdomi nga ikaw abog.”


    Dili ikaw ang sentro.


    Ang Diyos ang sentro sa imong kinabuhi.


    II. ANG ABO DILI LANG PAHINUMDOM SA KAMATAYON, KUNDILI PAHINUMDOM SA ATONG SINUGDANAN


    Apan naa pay mas lawom nga kahulugan ang abo.


    Kung atong balikan ang Genesis, ang tawo gihimo sa Dios gikan sa yuta.


    “Giumol sa Ginoong Dios ang tawo gikan sa abog sa yuta ug gihuy-pan niya sa ilong ang gininhawa sa kinabuhi.” Gn 2:7


    Tan-awa ang misteryo.


    Abog ang tawo.


    Apan ang tawo adunay kinabuhi tungod kay ang Dios mihatag kaniya sa Iyang gininhawa.


    Busa, ang atong kinabuhi dili gikan sa atong kaugalingon.


    Ang atong kinabuhi usa ka gasa.


    Wala kita maghimo sa atong kaugalingon.


    Wala kita mopili kung kanus-a kita matawo.


    Wala kita mopili sa atong unang gininhawa.


    Ug dili usab kita ang bugtong magbuot sa katapusang gininhawa.


    Busa, ang abo sa atong agtang nagpahinumdom:


    “Ikaw usa ka binuhat. Ang Dios mao ang Magbubuhat.”


    Ug kon kita makasabot niini, makakat-on kita sa pagpaubos.


    Ang pagpaubos dili pasabot nga dili nato higugmaon ang atong kaugalingon.


    Ang tinood nga pagpaubos mao ang pagkahibalo nga gasa ang atong kinabuhi.


    Ang atong kusog — gasa.


    Ang atong talento — gasa.


    Ang atong pamilya — gasa.


    Ang atong trabaho — gasa.


    Ang atong panahon — gasa.


    Ang atong pagtoo — gasa.


    Ug kung ang tanan gasa, nan ang tubag sa tawo ngadto sa Dios mao ang:


    pagpasalamat.


    III. ANG KWARESMA: PANAHON SA PAGBALIK

    Usa ka makusog nga panawagan ni Propeta Joel nag-ingon

    “Karon pa gani, nagaingon ang Ginoo, balik kamo kanako sa tibuok ninyong kasingkasing.” Jl 2:12


    Mao kini ang sentro sa Kwaresma:

    Pagbalik.

    Ang Kwaresma dili lang panahon sa paglikay sa pagkaon.

    Dili lang panahon sa pag-undang og Facebook.

    Dili lang panahon sa pagdili pagkaon og karne.
    Dili lang panahon sa pag-ampo.

    Ang tanan niini maayo.


    Kung ang sentro sa kuwaresma Pagbalik, ang pangutana, "asa man ko mobalik?"


    Ang tubag: Sa Dios.


    Kay posible nga magpuasa kita apan layo gihapon ang atong kasingkasing sa Diyos.

    Posible nga dili kita mokaon og karne apan puno kita sa kasuko.

    Posible nga mag-ampo kita og daghang Rosaryo apan dili kita mopasaylo.

    Posible nga motambong kita sa Misa apan adunay tawo nga atong gidumtan.

    Posible nga maghatag kita og limos apan dili nato higugmaon ang atong silingan.


    Busa ang Kwaresma dili lang pangutana: “Unsa akong biyaan?”

    Ang mas lawom nga pangutana: “Kinsa ang akong balikan?”

    Ug ang tubag:

    “Ang Dios.”


    ANG TULO KA HALIGI SA KWARESMA

    Sa Ebanghelyo karong adlawa, gipakita ni Jesus ang tulo ka dagkong buhat sa usa ka Kristohanong Kwaresma:

    Paglimos.

    Pag-ampo.

    Pagpuasa.


    1. PAG-AMPO: BALIK SA DIYOS

    Ang pag-ampo mao ang pagbalik sa atong kasingkasing ngadto sa Diyos.

    Usahay, ang atong pag-ampo nahimong lista sa atong mga gusto:

    “Ginoo, hatagi ko niini.”

    “Ginoo, ayoha kini.”

    “Ginoo, himoa kini.”

    Apan ang tinuod nga pag-ampo usahay mao ang:

    “Ginoo, unsa may gusto Nimo nga akong buhaton?”

    Mao nga karong Kwaresma, tingali kinahanglan nato nga dili lang dugangan ang gidaghanon sa atong pag-ampo.

    Kinahanglan nato nga palawmon ang atong relasyon sa Diyos.

    Pangutan-a ang imong kaugalingon:

    Kanus-a ko katapusang nakigsulti sa Diyos nga walay akong gipangayo?

    Kanus-a ko katapusang nagpabilin sa kahilom ug naminaw sa Diyos?

    Aduna ba koy panahon alang sa Diyos matag adlaw?

    Ang Kwaresma usa ka imbitasyon:

    “Balik sa imong Amahan.”


    2. PAGPUASA: BALIK SA PAGKONTROL SA KAUGALINGON

    Ang pagpuasa dili lamang pagpugong sa pagkaon.

    Ang pagpuasa usa ka paagi sa pagkat-on pag-usab nga:

    Dili tanan nakong gusto kinahanglan akong makuha.

    Usahay kinahanglan nato magpuasa sa pagkaon.

    Apan tingali mas kinahanglan nato magpuasa sa:

    sobra nga paggamit sa social media,
    tsismis,
    pagpanglibak,
    kasuko,
    garbo,
    pornograpiya,
    bisyo,
    pagpanaway,
    pagpanghilabot sa kinabuhi sa uban,
    ug mga butang nga nagpalayo sa atong kasingkasing sa Diyos.

    Kay unsa may kapuslanan nga magpuasa ta sa karne apan dili ta makapugong sa atong baba sa pagpanglibak?

    Unsa may kapuslanan nga dili ta mokaon og usa ka pagkaon apan dili nato mapugngan ang atong kasuko?

    Unsa may kapuslanan nga gutomon nato ang atong lawas apan busgon nato ang atong ego?

    Ang tinuod nga pagpuasa mao ang pag-ingon:

    “Dili ang akong gusto ang mahimong hari sa akong kinabuhi. Ang Diyos.”


    3. PAGLIMOS: BALIK SA UBAN

    Ang ikatulo mao ang paglimos.

    Kay ang pagbalik sa Diyos dili lamang vertical.

    Kinahanglan usab kini mahimong horizontal.

    Ang atong relasyon sa Diyos kinahanglan makita sa atong relasyon sa uban.

    Kung tinuod nga nahigugma ko sa Diyos, kinahanglan adunay epekto kini sa paagi sa akong pagtratar sa ubang tawo.

    Mao nga karong Kwaresma, pangutan-a:

    Kinsa ang akong natabangan?

    Kinsa ang akong gipasaylo?

    Kinsa ang akong gipangita?

    Kinsa ang nanginahanglan sa akong panahon?

    Usahay, ang pinakadakong limos dili kwarta.

    Usahay, ang pinakadakong gasa mao ang:

    pagpaminaw.

    pagpasaylo.

    pagbisita.

    pagdasig.

    paghatag og higayon.

    pag-ingon og “Pasayloa ko.”

    pag-ingon og “Gihigugma tika.”


    V. “BALIK KAMO KANAKO SA TIBUOK NINYONG KASINGKASING”

    Mga igsoon, bantayi ang gisulti ni Joel.

    Wala siya moingon:

    “Balik kamo kanako sa inyong gawasnong panagway.”

    Wala siya moingon:

    “Balik kamo kanako aron makita sa mga tawo nga relihiyoso kamo.”

    Ang iyang giingon:

    “Balik kamo kanako sa tibuok ninyong kasingkasing.”

    Mao nga ang Kwaresma dili panahon sa pagpakitang-tao.

    Mao usab kini ang gitudlo ni Jesus sa Ebanghelyo.

    Kung magpuasa, ayaw ipakita nga nagpuasa ka.

    Kung mohatag, ayaw ipahibalo aron dayegon ka.

    Kung mag-ampo, ayaw himoa kini alang sa pagtan-aw sa uban.

    Ngano?

    Kay ang atong relasyon sa Diyos dili usa ka performance.

    Dili nato kinahanglan ipakita sa kalibutan nga maayo kita.

    Ang pangutana mao:

    Unsa man gyud ang kahimtang sa akong kasingkasing kung walay makakita?

    Kay posible nga limpyo ang atong gawas apan gubot ang sulod.

    Posible nga nindot ang atong ngisi apan nasuko ang atong kasingkasing.

    Posible nga relihiyoso ang atong panagway apan layo ang atong kalag sa Diyos.

    Busa, ang Kwaresma mao ang panahon nga moingon kita:

    “Ginoo, dili lang ang akong nawong ang akong ipakita Kanimo. Ihatag ko Kanimo ang akong kasingkasing.”


    VI. ANG TINOOD NGA PAGHINULSOL: DILI LANG PAGKASUKO SA SALA

    Mga igsoon, ang paghinulsol dili lamang pagbati og kasubo.

    Ang paghinulsol mao ang pagbalik.

    Ang pulong nga gigamit sa tradisyon sa Simbahan alang sa paghinulsol mao ang conversion—usa ka pag-usab sa direksyon sa kinabuhi.

    Sa una, paingon ko sa usa ka direksyon.

    Karon, mobalik ko.

    Sa una, ako ang sentro.

    Karon, ang Diyos.

    Sa una, akong gusto ang akong gisunod.

    Karon, mangutana ko:

    “Ginoo, unsa ang Imong kabubut-on?”

    Mao kini ang tinuod nga metanoia—ang pag-usab sa hunahuna ug kasingkasing.

    Si San Agustin adunay usa ka bantog nga ideya sa iyang Confessions: ang kasingkasing sa tawo dili makakaplag og tinuod nga pahulay hangtod nga makapahulay kini diha sa Diyos.

    Mao kini ang atong problema.

    Mangita kita og kalinaw sa daghang butang.

    Sa kwarta.

    Sa trabaho.

    Sa relasyon.

    Sa kalipayan.

    Sa social media.

    Sa kalibutan.

    Apan adunay kagutom sa sulod sa tawo nga dili mapuno sa kalibutan.

    Kay ang kasingkasing sa tawo gihimo alang sa Diyos.

    Busa, basin ang imong gikapoyan karon mao ang imong pagpangita sa butang nga dili gyud makahatag sa imong kalag sa tinuod nga kalinaw.

    Basin karong Kwaresma, ang Diyos nagaingon kanimo:

    “Anak, balik na.”


    VII. ANG ABO UG ANG KRUS

    Mga igsoon, adunay usa ka butang nga importante kaayo.

    Ang abo nga atong ibutang sa atong agtang kasagaran gihulma nga krus.

    Dili lang usa ka marka.

    Krus.

    Ngano?

    Kay ang atong paghinumdom nga kita abog dili matapos sa kamatayon.

    Ang istorya sa tawo dili matapos sa lubnganan.

    Ang atong paglaum anaa sa Krus ug Pagkabanhaw ni Cristo.

    Si Jesus misulod sa atong pagka-tawo.

    Miuswag Siya uban kanato sa dalan sa pag-antus.

    Namatay Siya.

    Gilubong Siya.

    Apan nabanhaw Siya.

    Busa ang mensahe sa Ash Wednesday dili:

    “Mamatay ka.”

    Ang mas lawom nga mensahe mao:

    “Mamatay ka sa imong daang kinabuhi aron mabuhi ka sa bag-ong kinabuhi diha kang Cristo.”

    Mao kini ang kahulugan sa Kwaresma.

    Dili lang pagminus.

    Pagbag-o.

    Dili lang pagbiya.

    Pagbalik.

    Dili lang kamatayon.

    Pagkabanhaw.


    VIII. ANG KWARESMA MAOY PANAW PAINGON SA PASKO SA PAGKABANHAW

    Mga igsoon, ang Ash Wednesday mao ang pagsugod.

    Apan adunay padulngan ang atong panaw.

    Ang Kwaresma modala kanato ngadto sa Semana Santa.

    Modala kanato ngadto sa Huwebes Santo.

    Ngadto sa Biyernes Santo.

    Ngadto sa Sabado Santo.

    Ug sa katapusan:

    Domingo sa Pagkabanhaw.

    Mao nga ang abo sa atong agtang karon dili mao ang katapusan sa istorya.

    Ang abo mahimong timaan sa sinugdanan sa usa ka panaw.

    Panaw gikan sa sala ngadto sa grasya.

    Gikan sa garbo ngadto sa pagpaubos.

    Gikan sa kasuko ngadto sa kapasayloan.

    Gikan sa kaugalingon ngadto sa Diyos.

    Gikan sa kamatayon ngadto sa kinabuhi.


    IX. PRAKTIKAL NGA HAGIT ALANG NIINING KWARESMA

    Mga igsoon, gusto kong hatagan kamo og usa ka simple nga hagit karong Kwaresma.

    Ayaw lang pagdesisyon:

    “Unsa akong dili kan-on?”

    Pangutan-a usab:

    “Unsa akong biyaan?”

    Ayaw lang pangutana:

    “Unsa akong i-give up?”

    Pangutan-a:

    “Kinsa ang akong balikan?”

    Busa, mahimo kitang maghimo og tulo ka personal nga desisyon:


    UNA: USA KA BUTANG NGA AKONG PUGNGAN.

    Pananglitan:

    “Niining Kwaresma, akong pugngan ang akong kasuko.”

    O:

    “Akong limitahan ang akong social media.”

    O:

    “Dili na ko manglibak.”


    IKADUHA: USA KA BUTANG NGA AKONG DUGANGAN.

    Pananglitan:

    “Mag-ampo ko matag buntag.”

    “Magbasa ko sa Ebanghelyo kada adlaw.”

    “Motambong ko sa Misa nga mas matinud-anon.”


    **IKATULO: USA KA TAWO NGA AKONG DUOLAN.”

    Kinsa?

    Ang tawo nga imong nasakitan.

    Ang tawo nga imong gidumtan.

    Ang tawo nga dugay na nimong wala pakig-istorya.

    Ang tawo nga nanginahanglan sa imong tabang.

    O tingali…

    ang Diyos mismo.

    Kay basin dugay na kaayo nga wala ka nakigsulti Kaniya.


    X. ANG PINAKADAKONG PAGBALIK

    Mga igsoon, basin karon, samtang madungog nato ang pulong:

    “Hinumdomi nga ikaw abog…”

    adunay usa ka pangutana nga mosulod sa atong kasingkasing:

    “Kung abog ra man diay ko, unsa may bili sa akong kinabuhi?”

    Ang tubag mao kini:

    Dako kaayo ang imong bili.

    Kay bisan abog kita, gihigugma kita sa Diyos.

    Bisan makasasala kita, gipangita kita Niya.

    Bisan nahisalaag kita, gihulat kita Niya.

    Bisan nahulog kita, gitawag kita Niya sa pagbangon.

    Ug ang labing dakong pamatuod mao ang:

    Krus ni Cristo.

    Ang Diyos wala lang moingon:

    “Gihigugma ko kamo.”

    Gipakita Niya kini.

    Gihatag Niya ang Iyang Anak.

    Ug ang Anak mitugyan sa Iyang kinabuhi alang kanato.

    Busa, ang abo nga atong madawat karon usa ka pahinumdom:

    Mamatay ang atong lawas.

    Apan ang gugma sa Diyos dili mamatay.

    Ang atong mga butang mawala.

    Apan ang grasya sa Diyos magpabilin.

    Ang atong kinabuhi dinhi sa kalibutan matapos.

    Apan ang Diyos nagtawag kanato ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan.


    PANAPOS: “Ginoo, Ania Ako. Mobalik Ako Kanimo.”

    Mga igsoon, karong Miyerkules sa Badlis, samtang atong dawaton ang abo sa atong agtang, hinaut nga dili lamang kita makadawat og marka.

    Hinaut nga makadawat kita og pahinumdom.

    Pahinumdom nga kita abog.

    Pahinumdom nga ang kinabuhi mubo.

    Pahinumdom nga dili kita ang Diyos.

    Pahinumdom nga ang atong kinabuhi usa ka gasa.

    Pahinumdom nga adunay panahon sa paghinulsol.

    Ug labaw sa tanan:

    Pahinumdom nga ang Diyos naghulat kanato.

    Basin adunay bahin sa imong kinabuhi nga dugay na nimong gitago gikan sa Diyos.

    Basin adunay sala nga sige nimong balik-balikan.

    Basin adunay tawo nga dili nimo mapasaylo.

    Basin adunay kasuko nga dugay na nimong gidala.

    Basin adunay relasyon nga guba.

    Basin adunay pagtuo nga nahuyang.

    Basin nakalimot na ka sa pag-ampo.

    Karong Kwaresma, ayaw kahadlok sa pagbalik.

    Kay ang Diyos nga imong balikan dili usa ka Diyos nga naghulat aron silotan ka.

    Siya ang Amahan nga naghulat sa pagbalik sa iyang anak.

    Mao nga karong adlawa, samtang ang abo ibutang sa atong agtang, mahimo nato isulti sa atong kasingkasing:

    “Ginoo, abog ako.

    Wala koy ikapasigarbo gawas sa Imong grasya.

    Nakasala ako.

    Nahisalaag ako.

    Apan karon, mobalik ako.

    Balik ko Kanimo.

    Balik ko sa Imong kalooy.

    Balik ko sa Imong gugma.

    Balik ko sa Imong Simbahan.

    Balik ko sa Imong pulong.

    Balik ko sa Imong presensya.

    Ginoo, dawata ako pag-usab.

    Ug tudlui ako nga mabuhi dili alang sa akong kaugalingon,

    kundili alang Kanimo.

    Amen.”



    “Hinumdomi nga ikaw abog, ug sa abog mobalik ka.”

    Apan ayaw kalimot:

    Ang Diyos nga naghulma sa tawo gikan sa abog mao usab ang Diyos nga makahatag og kinabuhi sa abog.

    Ug ang Diyos nga nagbanhaw kang Cristo gikan sa mga patay mao usab ang Diyos nga nagtawag kanato:

    “Balik kamo Kanako sa tibuok ninyong kasingkasing.”

    Busa, niining Kwaresma:

    Gikan sa abo—ngadto sa paghinulsol.

    Gikan sa paghinulsol—ngadto sa grasya.

    Gikan sa grasya—ngadto sa pagkabalaan.

    Gikan sa Krus—ngadto sa Pagkabanhaw.

    Gikan sa kamatayon—ngadto sa Kinabuhi.

    “Ang abo dili moingon nga wala nay paglaum; ang abo moingon: ayaw usiki ang imong kinabuhi.”

    Amen.



0 comments:

Leave a Reply

Subscribe to: Post Comments (Atom)

Amahan

Dios     1 Cor. 8:6
Divine    Lev. 20:26
Infinite    Sal. 90:2
Omnipotent    Gen. 17:1
Savior    Isa. 43:11

Biblia

Sacred Scripture, Holy Writ

Tulo ka hinungdanong pangutana nga dili nato matubag kon Biblia lamang ang atong saligan.

Una – Giunsa man nato paghibalo sa sakto nga ihap (canon) sa mga basahon sa Biblia? Sa wala pa himoa ang pagtapok sa mga basahon sa Bag-ong Tugon daghang mga basahon nga Kristohanon nga gipakaylap. Kinsa man ang nagpaila kanato sa 27 ka libro sa Bag-ong Tugon isip linamdagan? Walay lain kondili ang Simbahang Katoliko ubos sa paglamdag sa Espiritu Santo pinaagi sa Konsilyo sa Kartago sa tuig 397 AD human sa pag-aprobar sa Santo Papa mipakanaog sa mahukumon gayod ug alang sa tanang panahon kon unsang mga basahona ang maapil sa Biblia ug unsa ang dili. Ang unang mga sinulat dugay na nga nangahanaw. Ang ania kanato karon mao ang kopya sa kopya sa orihinal. Kinsa man ang nag-garantiya nga husto ug matinud-anon ang teksto sa kopya? Ang Simbahang Katoliko pinasikad sa iyang karaang Tradisyon, diha sa iyang panudlo ug sa iyang liturhiya masayod kon unsa ang matuod nga teksto ug unsa ang sayop.

Ikaduha - Giunsa man nato paghibalo nga sakto ang pagkahubad sanglit daghan kanato, ang atong gigamit nga Bibliang hubad “translation” gikan sa Hebreo, Griego, ug Aramaico? Aron pagpiho sa husto nga hubad sa atong kaugalingon kinahanglan pa nga magtuon kita sa orihinal nga pinulongan ug pipila man kanato ang makahimo niining malisod nga tahas? Sa makausa pa, kinahanglan nga mosandig kita sa autoridad sa Simbahan.

Ikatulo - Giunsa man nato pagsiguro nga husto ang atong pagsabot kun interpretasyon sa atong gibasa? Ang matag pastor nga tigtukod og bag-ong tinuhoan pulos gyod moangkon nga ang ilang sabot maoy husto apan wala silay panagkauyon kon unsa gyod ang gipasabot sa letra sa Kasulatan. Alang sa mga Katoliko ang dili masayop nga autoridad sa Simbahan nga tinukod ni Cristo ang maghatag kaniyag kasigurohan nga ang iyang nadawat mao ang lonsay nga pulong sa Dios nga walay sambog sa kasaypanan gumikan sa tawhanong panabot.

Anak

Dios Rom. 9:5
Divine Jn. 6:69
Infinite Jn. 8:58
Omnipotent Pin. 1:8
Savior Tito 2:13

Tradisyon

Oral Tradition, Sacred Tradition, Holy Tradition

Ang Biblia naghisgot sa tulo ka matang sa tradisyon.

Una - sa mga Patriarca, “ug ang akong mga pulong nga gipasulti ko kaninyo, dili gayod mawala diha sa inyong baba ni sa baba sa inyong mga anak ug mga apo sukad karon ug hangtod sa kahangtoran” (Isa. 59:21).

Ikaduha - sa mga Apostoles, si San Pablo nag-awhag, “mga igsoon hupti ninyo nga malig-on ang mga pagtulon-an nga among gitudlo kaninyo pinaagi sa among mga sulat o sa among tradisyon” (2 Tes. 2:15) ug siya usab nagpahimangno, likayi ninyo kadtong dili modawat sa atong tradisyon” (2 Tes. 3:6).

Ikatulo - sa mga Judio, nga mao ang gisaway ni Cristo sa Mat. 15:2-6 tungod kay sila nagtudlo nga kon ang usa ka tawo may ikatabang unta sa iyang amahan o inahan, apan siya moingon, “iya kini sa Dios”, dili na kinahanglan nga tahoron niya ang iyang amahan.

Espiritu Santo

Dios Buh. 5:3-4 Divine Jud. 1:20
Infinite Heb. 9:14
Omnipotent Mat. 12:28, Rom. 15:13
Savior Tito 3:5

Autoridad sa Simbahan

Church Magisterium

Ang Simbahan gihatagan ni Cristo sa bugtong katungod sa pagtudlo ug paghubad sa diosnong gipadayag nga nakarga sa Biblia nga mao ang diosnong gipadayag nga nasulat ug sa Tradisyon nga mao ang diosnong gipadayag nga wala na masulat ug nahipasa pinaagi sa binaba nga panudlo.

Ang Simbahan wala magkuha sa hingpit nga kasigurohan sa tanan nga gipadayag sa Dios gikan sa Biblia lamang kondili gikan sa duha ka tinubdan nga mao ang Biblia ug ang Tradisyon.

Ang Biblia ug ang Tradisyon angay nga hatagan sa samang pagtagad isip sudlanan sa pulong sa Dios. Ang katungod sa pagkadili-masayop sa pagpanudlo labot sa kinahanglan alang sa kaluwasan sa tawo wala isaad ni Cristo ngadto sa matag magbabasa sa Biblia kondili ngadto sa buhi nga autoridad sa Simbahan nga gitawag og “Magisterium” nga gilangkoban sa Sto. Papa ug sa tanang kaobispohan nga nahiusa sa Sto. Papa.